隆雪华青对警方在9月22日逮捕社运人士阿米尔（Amir Hadi）和周铨洋（Dobby Chew）深表遗憾。两人主动到警方面谈并配合录供，更没任何潜逃风险。警方无需大动作拘捕他们，制造寒蝉效应让其他公民团体不敢发声。隆雪华青促请警方立即释放他们。
隆雪华青反对当局限制两人出境，并冻结他们及青年团体“曼迪里”和生命权倡导组织“Hayat”的银行账户。如今调查进一步发展为逮捕，更让我们担心公民社会组织能否自由运作。
警方的调查必须有清楚的事实依据，并遵守正当程序。两人已配合录供，也交出多项文件。在两人已被限制出境的情况下，当局应向他们及公众交代扣留或申请延扣的必要性。
冻结组织账户不只干扰组织运作，更影响员工薪资和日常项目，严重侵犯宪法所保障的结社自由。民主社会需要公民组织监督公共权力，政府有责任保障言论自由和结社自由。
隆雪华青要求警方立即释放阿米尔和周铨洋，继续以公平、透明的方式调查。当局也应重新检视账户冻结和出境限制，并撤销任何缺乏充分依据的措施。我们呼吁政府正视公民社会的忧虑，确保执法权力不会被用来压制批评声音。
Palestine is not only a humanitarian crisis or a question of war. It is also deeply connected to colonialism, displacement, control over land, demographic change and the denial of self-determination.
From the forced displacement of Palestinian communities to the expansion of settlements and the continued struggle over land, identity and sovereignty, the Palestinian experience raises important questions about how colonial structures continue to shape people’s lives today.
Join us for a public dialogue exploring these issues through a colonial and anti-colonial lens, and reflecting on what Malaysians can learn from our own history of colonial rule and the struggle for independence.
The details of the event are as follow:
Date: 10 October 2026 (Saturday)
Time: 8.00–10.30 PM
Venue: Cheng Yi Auditorium, Level 2, KLSCAH
Opening Address:
YB Dr. Maszlee Malik – Member of the Johor State Legislative Assembly & Chairman of IAIS, Malaysia
Opening Remarks:
Prof. Awaluddin Shaharoun – Executive Director, PACE
Speakers:
Dr. Shareef Abu Shammallah – CEO of Al Quds Foundation Malaysia
Farwina Faroque – Secretary-General of BDS Malaysia
Tong Veng Wye – Aliran & Palestine Solidarity, Penang (PSP)
Moderator:
Jowyn Saw – Deputy Head of Gender Justice & Inclusivity, KLSCAH Youth
Organised by: IKRAM, PACE, Citizens International & KLSCAH Youth
Register here:
https://forms.gle/8YMJaTW6KnE9JsSw9
Come join the conversation and deepen our understanding of Palestine beyond the headline.
Kami, pihak yang menandatangani kenyataan ini yang terdiri daripada pertubuhan bukan kerajaan (NGO), pertubuhan masyarakat sivil (CSO), pertubuhan berasaskan komuniti (CBO), kumpulan mahasiswa, aktivis serta ahli masyarakat sivil mengecam dengan tegas langkah-langkah siasatan yang keterlaluan diambil terhadap MANDIRI dan HAYAT pada bulan ini dengan pembekuan akaun bank peribadi Pengarah MANDIRI, Amir Hadi dan Dobby Chew serta akaun organisasi MANDIRI dan HAYAT, di samping sekatan perjalanan yang dikenakan ke atas Amir Hadi dan Dobby Chew yang menghalang mereka daripada meninggalkan negara. Tindakan ini dilihat sebagai satu tindakan terbaharu hasil daripada corak tindakan represif yang berterusan ke atas pertubuhan masyarakat sivil pada tahun ini dan menunjukkan suatu gambaran yang menakutkan Malaysia sedang kembali kepada zaman gelap penindasannya terhadap organisasi masyarakat sivil.
Latar Belakang
Pada Mei 2026, wujud dakwaan tanpa bukti yang tular di alam maya terhadap MANDIRI yang mendakwa bahawa pertubuhan ini menerima pembiayaan asing bagi menjalankan aktiviti politik dan penyebaran maklumat palsu, dengan dakwaan tujuannya adalah untuk menggugat kestabilan pentadbiran negara dan akhirnya menjatuhkan Perdana Menteri Anwar Ibrahim. Dakwaan ini telah diperbesarkan oleh Ketua Angkatan Muda Keadilan dan Setiausaha Politik kepada Anwar Ibrahim, Muhammad Kamil Abdul Munim yang mengeluarkan kenyataan media rasmi yang mengaitkan isu tersebut dengan dakwaan campur tangan asing, kedaulatan negara dan keselamatan negara. Malahan, Kamil turut menggesa pihak berkuasa supaya menggunakan Akta Pencegahan Pengubahan Wang Haram, Pencegahan Pembiayaan Keganasan, Pencegahan Pembiayaan Aktivit Terhad dan Hasil daripada Aktiviti Haram 2001 (AMLA) dalam menyiasat dakwaan-dakwaan tersebut.
Berikutan kritikan awam terhadap kenyataan Kamil, beliau kemudiannya mengalihkan tumpuan kepada dakwaan penyalahgunaan atau penyelewengan dana dengan menyatakan bahawa kebimbangannya bukanlah berkenaan pembiayaan asing itu sendiri. Peguam yang mewakili MANDIRI dan Amir Hadi telah menghantar surat tuntutan kepada Kamil yang menuntut supaya Kamil menarik balik dakwaan tersebut, memohon maaf secara terbuka dan menerbitkan penarikan balik serta permohonan maaf tersebut secara umum. Kamil enggan mematuhi tuntutan tersebut. MANDIRI dan Amir seterusnya memulakan prosiding fitnah terhadap Kamil. Kes tersebut masih dalam proses perbicaraan di hadapan mahkamah.
Sejak awal lagi, MANDIRI telah menyatakan secara terbuka bahawa pihaknya tidak melakukan sebarang kesalahan dan bersedia untuk bekerjasama sepenuhnyasekiranya terdapat siasatan yang sah. Walaupun dakwaan tersebut serius dan terdapat seruan awam supaya agensi penguatkuasaan bertindak selama berbulan-bulan tiada seorang pun daripada MANDIRI, para pengarah atau kakitangannya dipanggil atau disoal siasat oleh PDRM, SPRM, Bank Negara Malaysia atau pihak berkuasa berkaitan lain berhubung dakwaan tersebut. Tiada sebarang pertuduhan jenayah, dapatan pengawalseliaan atau dapatan negatif lain dibuat terhadap MANDIRI atau kakitangannya sepanjang tempoh tersebut.
Pada September 2026, Amir Hadi dan Dobby Chew dimaklumkan bahawa mereka berdua telah disekat daripada meninggalkan Malaysia. Pada masa sekatan perjalanan tersebut dimaklumkan, Amir dan Dobby masih belum dipanggil untuk disoal siasat berkenaan sebarang dakwaan kesalahan. Malah, sehingga kini, Amir dan Dobby masih belum diberikan penjelasan yang jelas mengapa sekatan perjalanan tersebut dikenakan atau dakwaan sebenar yang menjadi asas tindakan tersebut.
Selanjutnya pada bulan yang sama, didapati bahawa akaun bank peribadi Amir Hadi dan Dobby Chew bersama dengan akaun organisasi MANDIRI dan HAYAT telah dibekukan. Pembekuan akaun-akaun ini menunjukkan peningkatan yang ketara berbanding dakwaan yang mula tular pada bulan Mei. Perkembangan ini amat membimbangkan memandangkan Kamil sendiri telah menggesa pihak berkuasa supaya menggunakan AMLA terhadap MANDIRI dalam kenyataan yang dikeluarkannya pada 17 Mei 2026.
Pembekuan akaun-akaun organisasi ini bukan sahaja memberikan kesan kepada Amir dan Dobby malah menjejaskan keupayaan MANDIRI dan HAYAT untuk menjalankan kewajipan organisasi yang biasa dan sah termasuk pembayaran gaji, perbelanjaan program serta komitmen operasi yang lain.
Risiko Penindasan Suara Masyarakat Sivil
Sehingga kini, tiada notis rasmi atau penjelasan diberikan kepada mana-mana pihak yang terlibat berkenaan asas pembekuan akaun atau sekatan perjalanan tersebut. Tiada seorang pun daripada pihak-pihak yang terlibat dipanggil untuk disoal siasat berhubung sebarang siasatan oleh mana-mana agensi pengawalseliaan atau penguatkuasaan yang menimbulkan persoalan tentang kesahihan langkah-langkah ini. Logik di sebalik sekatan perjalanan misalnya adalah untuk memastikan seseorang itu tidak melarikan diri daripada negara dan akan dapat membantu siasatan. Jadi mengapakah Kerajaan menyekat Amir dan Dobby daripada meninggalkan Malaysia tanpa memanggil mereka untuk disoal siasat? Tambahan pula, tiada mana-mana pihak yang terlibat menerima sebarang notis rasmi berkenaan perintah pembekuan akaun yang dikenakan terhadap mereka. Mereka hanya dimaklumkan tentang asas pembekuan akaun tersebut melalui surat daripada bank masing-masing.
Kami mengakui bahawa langkah-langkah keras seperti pembekuan akaun bank dan sekatan perjalanan mungkin diperlukan dalam keadaan tertentu bagi membantu siasatan terhadap sebarang kesalahan. Namun realiti ini harus dilihat bersama-sama dengan risiko penindasan terhadap ahli kumpulan masyarakat sivil. Dalam situasi seperti ini, kami berpendirian bahawa Kerajaan memikul beban yang lebih besar untuk menggunakan kuasa ini secara berhati-hati dan menjunjung ketelusan bagi mengelakkan sekatan terhadap kebebasan bercakap, bersuara, dan berpersatuan yang sah.
Corak Penindasan Masyarakat Sivil yang Lebih Luas
Tindakan yang diambil terhadap Amir, Dobby, MANDIRI dan HAYAT hanyalah lanjutan tindakan terbaharu dalam suatu corak penindasan yang lebih luas terhadap suara masyarakat sivil. Pada tahun ini sahaja, kita turut menyaksikan perkara-perkara berikut telah berlaku:
Secara keseluruhannya, insiden ini merupakan gambaran suram tentang kebebasan bercakap dan bersuara di Malaysia pada hari ini. Hal ini telah memberikan gambaran yang menakutkan tentang Malaysia yang sedang mengalami kemerosotan hak asasi manusia, dan masyarakat sivil perlu mengambil pendirian tegas bagi mencegah kemerosotan ini berterusan, khususnya terhadap kebebasan yang telah kita perjuangkan sejak beberapa tahun kebelakangan ini. Corak ini perlu dilihat sebagai satu petanda awal bagi kebebasan bersuara dan tidak boleh menjadi pencetus kepada penindasan yang lebih ketat pada masa hadapan, agar kita tidak kembali kepada zaman gelap di mana penindasan berlaku secara berterusan terhadap pertubuhan masyarakat sivil.
Tuntutan Kami
Justeru itu, kami menyeru Kerajaan supaya memberikan penjelasan yang telus dan jelas berhubung asas tindakan yang diambil terhadap Amir Hadi dan Dobby serta organisasi MANDIRI dan HAYAT. Penjelasan ini harus merangkumi keperluan sebenar mengapa langkah-langkah drastik sebegini digunakan terhadap mereka dan sekiranya tiada asas yang sah, Kerajaan harus menarik balik perintah pembekuan akaun dan sekatan perjalanan tersebut. Langkah-langkah keras ini tidak seharusnya digunakan secara sewenang-wenangnya memandangkan tindakan ini akan mengancam keupayaan ahli masyarakat sivil untuk melaksanakan tugas mereka sebagai pembela hak asasi manusia, demokrasi dan kedaulatan undang-undang.
Selain itu, Kerajaan mesti komited untuk mengkaji semula undang-undang yang membolehkan kuasa siasatan digunakan tanpa pengawasan yang mencukupi seperti di bawah AMLA dan Akta Imigresen 1959/63. Kami menyeru Kerajaan supaya mengesahkan bahawa undang-undang jenayah tidak akan digunakan untuk membungkam kebebasan bersuara, perbezaan pandangan dalam politik, dan kritikan yang adil terhadap Kerajaan.
Sekiranya kita ingin membina sebuah Malaysia yang demokratik dan matang, kerajaan Anwar Ibrahim tidak boleh dibenarkan mengulangi taktik zalim yang sama yang digunakan oleh pentadbiran Kerajaan terdahulu. Kami berdiri teguh bersama-sama dengan semua rakan seperjuangan kami yang terkesan dan berdiri tegas menentang sebarang percubaan kerajaan untuk membungkam kami.
Dikeluarkan secara bersama oleh:
Kami, pertubuhan masyarakat sivil dan gerakan mahasiswa serta anak muda yang bertandatangan di bawah mengambil maklum perkembangan permohonan pengampunan oleh bekas Perdana Menteri Najib Razak. Melalui laporan media, Lembaga Pengampunan akan bersidang pada Jumaat ini (11 September 2026) dan antara agenda perbincangan adalah berkenaan kebenaran untuk Najib menghabiskan baki hukuman beliau sebagai tahanan rumah. Untuk rekod, hukuman beliau telah mendapat lega hukum daripada penjara 12 tahun kepada enam tahun, dan denda RM210 juta kepada RM50 juta.
Kami menegaskan bahawa Najib Razak perlu menghabiskan baki hukuman beliau di dalam penjara, dan bukan sebagai tahanan rumah. Beliau telah pun mendapat lega hukum daripada Lembaga Pengampunan pada Februari 2024 dan dijangka bebas pada bulan Ogos 2028 sekiranya beliau dapat membayar denda RM50 juta. Kami juga ingin mempersoalkan mengapakah kes Najib Razak perlu diberikan keutamaan untuk dipertimbangkan sedangkan hari ini masih ramai mereka yang dipenjara khususnya dari kalangan rakyat yang masih menunggu peluang untuk mendapatkan ruang pengampunan?
Malah, Najib Razak masih lagi mempunyai beberapa kes yang sedang berjalan seperti penyalahgunaan kedudukan dan pengubahan wang haram dalam kes 1MDB yang berjumlah RM2.3 billion. Walaupun beliau telah disabitkan bersalah di peringkat Mahkamah Tinggi dengan hukuman penjara 15 tahun dan denda sekitar RM13 billion, namun kini beliau telah mengemukakan notis rayuan di Mahkamah Rayuan terhadap keputusan tersebut. Kes pengubahan wang haram kedua SRC International (SRC2) serta kes IPIC juga masih boleh didakwa semula walaupun beliau telah mendapat pelepasan tanpa pembebasan (DNAA) pada 2025.
Sekiranya beliau diberikan pengampunan atau lega hukum untuk menjalankan baki hukuman penjara sebagai tahanan rumah, apakah yang akan terjadi sekiranya beliau disabitkan kekal bersalah untuk kes 1MDB, atau jika Peguam Negara memutuskan untuk membawa semula kes SRC2 atau kes IPIC? Pengampunan beliau akan menyekat proses pendakwaan dan tidak praktikal memandangkan masih ada kes-kes beliau yang sedang berjalan.
Sabitan kes SRC International jelas menunjukkan ada puluhan juta wang rakyat telah dicuri dan dirompak. Isyarat daripada rakyat jelas pada 2018 yang mahukan perasuah dan koruptor disiasat dan dihukum seadilnya. Ratusan ribu rakyat yang turun ke jalan menuntut keadilan dan kebertanggungjawaban skandal 1MDB tidak layak untuk dikhianati. Malah, petisyen yang dilancarkan oleh BERSIH pada Ogos 2022 yang memohon Yang di-Pertuan Agong (YDPA) untuk tidak mengampunkan Najib Razak telah disokong oleh 157,000 rakyat Malaysia. Negara juga masih menanggung hutang sebanyak RM20.1 billion seperti jawapan menteri di dalam Parlimen.
Negara juga menyaksikan dua lagi mantan Perdana Menteri sedang berhadapan dakwaan iaitu Muhyiddin Yassin dan Ismail Sabri yang turut melibatkan dana awam. Sekiranya mereka disabitkan bersalah, adakah mereka juga akan mendapat pengampunan atau lega hukum sama seperti Najib Razak? Kerajaan perlu mempertimbangkan kesan ketara yang akan berbangkit kepada kedaulatan undang-undang di Malaysia sekiranya seorang perasuah yang telah disabitkan seperti Najib Razak dilepaskan daripada tatacara keadilan yang biasa.
Negara tidak boleh memberi isyarat bahawa pemimpin politik seperti mantan Perdana Menteri – yang mempunyai kuasa yang luas – apabila melakukan kesalahan dan disabitkan bersalah boleh mengambil jalan pintas untuk bebas dari hukuman, seolah-olah ada undang-undang dua darjat untuk elit politik dan rakyat biasa. Pengampunan atau tahanan di rumah untuk Najib akan menjadi cabaran total terhadap nilai moral masyarakat Malaysia, di mana kuasa dan wang tentukan benar dan salah, hukuman boleh dilenyapkan kerana lindungan kuasa tertinggi, dan penguatkuasaan undang-undang hanya untuk orang kebanyakan.
Di hujungnya, rakyat terutamanya generasi muda akan menanggung kesan dan beban rasuah, salah guna kuasa dan pecah amanah. Wang dan dana yang sepatutnya memberi manfaat kepada semua peringkat rakyat hanya dinikmati oleh segelintir elit politik tanpa ada kesan langsung kepada rakyat. Skandal 1MDB dan SRC International adalah contoh jelas salah guna kuasa dan pecah amanah yang mengakibatkan ketirisan untuk memastikan negara dapat menyediakan perkhidmatan dan pembangunan yang bermutu tinggi kepada rakyat.
Dikeluarkan secara bersama oleh:
CSO
Individu
To commemorate Mr. Lim Lian Geok and promote the dissemination of new academic knowledge, the LLG Cultural Development Centre established the “LLG Lecture” in 1991. Since then, internationally renowned scholars and experts have been invited to Malaysia for academic visits and lectures, as well as to deliver special talks, with the aim of enriching academic and cultural development and fostering intellectual exchange.
The 29th LLG Lecture, organised by the LLG Cultural Development Centre, jointly organised by the Youth Section of The Kuala Lumpur And Selangor Chinese Assembly Hall (KLSCAH Youth), and co-organised by The Kuala Lumpur And Selangor Chinese Assembly Hall (KLSCAH) alongside Centre for Malaysian Chinese Studies, The Selangor And Kuala Lumpur Kwang Tung Association, Selangor And Kuala Lumpur Hokkien Association, Selangor And Kuala Lumpur Guangxi Association, with Sin Chew Daily as the media partner, will take place on 10 October 2026 (Saturday) at 2:00 pm at the Cheng Yi Auditorium, KLSCAH.
This year’s lecture features Dr. Kuik Cheng-Chwee, Professor of International Relations at the Institute of Malaysian and International Studies (IKMAS), Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM). Drawing on the perspective of international relations, the lecture will examine why countries in the Global South—particularly those in Southeast Asia—adopt hedging strategies amid intensifying U.S.-China rivalry, and how such strategies enable them to manage the challenges, risks, and uncertainties associated with great-power competition.
The session will be moderated by Dr. Ngu Ik Tien, Senior Lecturer from the Department of Chinese Studies at the University of Malaya. The lecture will be conducted in English, with a bilingual (English and Mandarin) Q&A session.
Admission is free, and refreshments will be provided. The public is warmly invited to attend, especially those interested in international relations, U.S.-China competition, Southeast Asian diplomacy, and Global South issues.
Event details:
Date: 10 October 2026 (Saturday)
Time: 2:00 pm – 5:00 pm (Refreshments Provided)
Venue: Cheng Yi Auditorium, KLSCAH
Language: English (Q&A in English & Mandarin)
Speaker: Dr. Kuik Cheng-Chwee (Professor of International Relations, IKMAS, UKM)
Moderator: Dr. Ngu Ik Tien (Senior Lecturer, Department of Chinese Studies, UM)
Organiser: LLG Cultural Development Centre
Joint Organiser: Youth Section of The Kuala Lumpur And Selangor Chinese Assembly Hall (KLSCAH Youth)
Co-organisers: The Kuala Lumpur And Selangor Chinese Assembly Hall (KLSCAH), Centre for Malaysian Chinese Studies, The Selangor And Kuala Lumpur Kwang Tung Association, Selangor And Kuala Lumpur Hokkien Association, Selangor And Kuala Lumpur Guangxi Association
Media Partner: Sin Chew Daily
Admission: Free Registration
Registration Link: https://forms.gle/36EDnE7wMYTRmn8U6
Enquiries: 019-280 2496 (Tan Kian Fatt)
为纪念林连玉先生，同时传播学术新知，林连玉基金自1991年创办 “林连玉讲座” ，邀请国际知名学者专家前来马来西亚访问和讲学，并发表专题演讲，以提升学术文化、促进思想交流。
迈入2026年，第29届林连玉讲座由林连玉基金主办、隆雪华青联办，隆雪华堂、华社研究中心、雪隆福建会馆、雪隆广东会馆及雪隆广西会馆协办，星洲日报为媒体伙伴。本届讲座主题与政治、地缘政治有关，将于10月10日（星期六）下午2时，在隆雪华堂二楼诚毅厅举行。
本届讲座邀请马来西亚国立大学马来西亚与国际研究所国际关系学教授郭清水教授主讲，从国际关系视角剖析中美竞争格局下全球南方国家，尤其是东南亚国家为何奉行“对冲”政策，以及如何通过这一战略应对大国竞争所带来的挑战与不确定性。
讲座由马来亚大学中文系高级讲师吴益婷博士担任主持人。讲座将以英语主讲，问答环节则以中英双语进行。
活动免费开放报名，现场亦备有茶点，欢迎对国际关系、中美竞争、东南亚外交及全球南方议题感兴趣的公众踊跃参与。
活动详情如下：
日期：2026年10月10日（星期六）
时间：下午2时至5时（备有茶点招待）
地点：隆雪华堂二楼诚毅厅
媒介语：英语（问答环节以中英双语）
主讲人：郭清水教授（马来西亚国立大学马来西亚与国际研究所国际关系学教授）
主持人：吴益婷博士（马来亚大学中文系高级讲师）
主办单位：林连玉基金
联办单位：隆雪华青
协办单位：华社研究中心、隆雪华堂、雪隆福建会馆、雪隆广东会馆、雪隆广西会馆
媒体伙伴：星洲日报
报名方式： 免费入场（须事先报名）
报名链接： https://forms.gle/36EDnE7wMYTRmn8U6
询问电话：019-280 2496（陈建发）
Join us for this crucial forum hosted by Sekretariat #RCINOW as our expert panelists delve into the discussion of Malaysia’s systematic corruption and corporate mafia, their impact on the public interest, and urgent steps for reform.’
The details of the event are as follows:
Date: 20 August 2026 (Thursday)
Time: 8pm
Location: Rumah Mandiri (32, Jalan Terus 4/42, 46050 Petaling Jaya, Selangor)
Panelist :
1. Wong Chen – Lawyer and former Member of the House of Representatives of Malaysia
2. Edmund Terence Gomez – Professor Emeritus, Faculty of Business & Economics, University Malaya
3. Maha Balakrishnan – Parliamentary & Constitutional Democracy Specialist
Moderator :
Nabila Zulkeflee – Researcher, Center to Combat Corruption & Cronyism (C4 Center)
Scan QR code or click the link for RSVP :
https://baserow.io/form/q12eo8JLznT2Ic6ufZNkfFaGmpEx5yU42hx0OT2XBhY
Seats are limited!
Pasca 2018, terdapat keresahan Melayu hilang kuasa politik mereka. Susulan ini, terdapat usaha untuk menyatukan kembali elit politik Melayu demi mengembalikan semula orang Melayu. Namun persoalannya, adakah ini yang dimaksudkan dengan nasionalisme Melayu atau hanya sekadar retorik politik? Adakah orang Melayu benar terancam atau sebenarnya ini adalah proses untuk mengukuhkan identiti kebangsaan Malaysia yang lebih majmuk?
Sertai kami dalam Disklusi #3 klab.mlm, “Nasionalisme Melayu Atau Melayu Baru?” untuk mengupas realiti sosiopolitik masa kini secara mendalam dan rasional bersama barisan panelis kita.
Barisan panelis:
1. Huda Ramli, Jurnal Sang Pemula
2. Fathi Aris Omar, Wartawan & Penulis
3. Firdaus Zainal, Penulis Bebas
Butiran wacana adalah seperti berikut:
Tarikh: 22 Ogos 2026 (Sabtu)
Masa: 8:30 Malam
Tempat: Dewan Perhimpunan Cina Kuala Lumpur dan Selangor (KLSCAH)
Daftarkan diri: https://forms.gle/LcAvSqw6irdvvsKW6
In response to Prime Minister Anwar’s announcement regarding the abolishment of the Universities and University Colleges Act 1971 (UUCA), KLSCAH Youth Chief and MOE Committee Member for the Abolishment of the UUCA (2018–2020), Wong Yan Ke, urges the government to: immediately reinstate and empower the “Committee for the Abolishment of the UUCA”; publish a clear timeline; and initiate a stakeholder consultation mechanism.
He also calls upon student movement groups, academia, and civil society nationwide to remain perpetually vigilant, ensuring the government does not introduce draconian new laws that are merely “old wine in a new bottle” under the guise of reform.
“Years ago, the Najib administration, yielding to pressure, made false promises of reform by abolishing the Internal Security Act (ISA) and amending the Police Act; yet they subsequently and introduced the Security Offences (Special Measures) Act (SOSMA) and the Peaceful Assembly Act to continue policing the freedom of assembly and cracking down on civil society leaders, such as former Bersih Chairperson Maria Chin.”
Wong emphasises that Anwar’s verbal commitment is merely a starting point and by no means a victory for reform. The devil is always in the details; academics and students must supervise and participate in the drafting process of the abolishment or the new legislation to avoid repeating the mistakes of past administrations.
“During the tenure of the Madani government, the space for academic freedom, freedom of association, and student self-governance has not expanded; rather, it has contracted even further compared to the Pakatan Harapan 1.0 era. Various higher education institutions have revoked students’ autonomy to hold campus elections, University of Malaya auxiliary police brazenly obstructed an anti-corruption academic forum, and Universiti Malaysia Sabah initiated disciplinary action against protesting students. These oppressive actions make it seem as though we have regressed to the era when UMNO-BN ruled with an iron fist.”
Political Interference Must End
Looking back at Malaysia’s higher education history, during the golden era of the 1960s, the University of Malaya enjoyed a high degree of autonomy. However, the two amendments to the UUCA in 1971 and 1975 suffocated the very soul of the university. At the time, in order to suppress the student movement (such as the Tasek Utara and Baling farmers’ protests), Barisan Nasional forcibly passed draconian legislation. Not only did they treat academics and students as national threats, but they also directly consolidated the power to appoint the Vice Chancellor into the hands of the Minister.
“For half a century, this political interference has snowballed. Public universities have been reduced to political tools used to endorse the ruling party—from the 1MDB whitewashing convention to the “Malay Dignity Congress” co-organised by four public universities, campuses are rife with political calculations. The “corporatisation” reforms of the 1990s not only failed to deliver genuine autonomy but further diminished the voices of academics within the University Senate. Today’s universities are managed by bureaucrats and non-academics, blindly chasing international rankings and commercial interests, thoroughly deviating from the academic intent of seeking truth, fostering critical thinking, and serving society.”
Four Core Demands for Reform
Wong reiterates that the abolishment of the UUCA does not mean starting from scratch. The government must acknowledge the spirit of the 1969 Suffian Cabinet Committee Report (Suffian Report 1969) and the recommendations of the previous Committee for the Abolishment of the UUCA. The new legislation must be founded on “safeguarding rather than suppressing”, implementing the following four core reforms:
Firstly, Reject Political Interference. The Minister must surrender the direct power to appoint the Vice Chancellor and the Board of Directors, allowing university governance to become genuinely democratised.
Secondly, Defend Academic Freedom. The existing system treats public university scholars as “civil servants”, forcibly applying the Statutory Bodies (Discipline and Surcharge) Act 2000 (Act 605), which strictly prohibits scholars from publicly criticising government policies. The new legislation must explicitly stipulate the exemption of academic staff from Act 605. Academic freedom is not just the freedom to teach within a classroom; it crucially includes the freedom for public intellectuals to critique those in power and put forward discourses that drive societal progress, free from disciplinary action.
Thirdly, Discard Political Handouts and Implement “Formula-based Funding”. Government funding is absolutely not a political favour from the ruling party, but the hard-earned money of taxpayers. The new legislation must completely overhaul the current budget negotiation model of “block grants”. The government should implement a three-year cycle of “per-student funding”. Only by severing the government’s ability to use funding as a leash to demand obedience can universities attain true financial independence and institutional autonomy.
Fourthly, Uproot Bureaucracy Completely and Realise “Student Autonomy”. If Anwar is sincere about reform, he must immediately dismantle the paternalistic bureaucracy within universities. Student affairs and financial management must be entirely liberated from the hands of the “Student Affairs Division” (HEP) and handed over exclusively to the independent management of a democratically elected Student Union.
“University governance must be returned to the campus, back into the hands of academics and students. Any alternative legislation that violates the four core principles outlined above is merely a public relations stunt to fool the people and salvage the regime.”
针对首相安华废除《1971年大专法令》的宣布，隆雪华青团长与教育部废除大专法令委员（2018年至2020年）黄彦铬敦促政府： 立即重启并赋权“废除大专法令委员会”；公布清晰的时间表及；启动利益相关者咨询机制。
他也呼吁全国学运团体、学术界与公民社会时刻保持警惕，勿让政府以改革之名，祭出“换汤不换药”的新恶法。
“当年纳吉政府迫于压力，假意承诺改革，废除《内安法令》并修改《警察法令》；随后却阴险推出《国安法》和《和平集会法》，继续管控集会自由，对付公民社会领袖，如净选盟前主席玛丽亚陈。”
黄彦铬强调，安华的口头承诺只是起点，绝非改革胜利。恶魔往往藏在细节里，学术人员与学生必须监督并参与废除或新法令的草拟过程，勿重蹈前朝覆辙。
“昌明政府执政期间，学术自由、结社自由与学生自治的空间不仅没有扩大，反而比希盟1.0时期更加紧缩。各大专学府收回学生举办校园选举的自主权、马大辅警公然阻挠反贪腐学术论坛、沙巴大学对抗议的学生展开纪律对付。这些打压行径，仿佛让我们回到了巫统国阵一手遮天的年代。”
政治干预必须终结
回顾马来西亚的高教史，1960年的黄金时代，马来亚大学曾享有高度自治权。然而，1971年与1975年《大专法令》的两次修订，扼杀了大学的灵魂。当年国阵为了镇压学运（如打昔乌达与华玲农民抗争事件），强行通过恶法，不仅将学术人员与学生视为国家威胁，更将校长的任命权直接收归部长手中。
“半个世纪以来，这股政治干预的毒瘤越滚越大。国立大学沦为执政党背书的政治工具—— 从一马公司（1MDB）洗白大会，到四大专联办的“马来人尊严大会”，充满各种政治算计。1990年代的“企业化”改革，不仅没有带来真正的自主，反而进一步削减了学术人员在大学理事会（Senate）的声音。如今的大学交由官僚与非学术人员管理，盲目追逐虚无的国际排名与商业利益，彻底偏离了求真、批判与服务社会的学术初衷。”
四大核心改革诉求
黄彦铬重申，废除大专法令并非从零开始。政府必须正视《1969年苏菲安内阁委员会报告》（Suffian Report 1969）的精神以及此前废除大专法令委员会的建议，新法令必须以“保障而非压制“为基础，落实以下四大改革核心：
第一，拒绝政治干预。部长必须交出直接委任校长（Vice Chancellor）与董事局（Board of Directors）的权力，让大学治理真正民主化。
第二，捍卫学术自由 。现有的体制将国立大学学者视为“公务员”，强行套用《2000年法定机构（纪律及附加费）法令》（第605号法令），严禁学者公开批评政府政策。新法令必须明文规定学术人员豁免于605号法令。学术自由不仅仅是在课室内教书的自由，更包括公共知识分子对当权者的批判、提出推动社会进步的论述，免于纪律对付。
第三，摒弃政治施舍，落实“透明方程式拨款”（Formula-based Funding）。 政府拨款绝不是执政党的政治恩赐，而是纳税人的血汗钱。新法令必须彻底改变现有的“一笔式拨款”（Block grants）预算谈判模式。政府应落实以三年为周期的“按学生人数计算方程式拨款”（Per-student funding）。唯有切断政府利用拨款作为要挟大学听话的方式，大学才能获得真正的财务独立和大学自主权。
第四，彻底斩草除根的官僚主义，实现“学生自治”。安华若有诚意改革，必须立刻废除大学内部的家长式官僚作风。学生事务与财务管理必须从“学生事务处”（HEP）的手中全面解放，全权交由票选的学生会（Student Union）独立管理。
“大学的治理必须回归校园，交还给学者与学生。任何违背上述四大核心原则的替代法令，都只是一场愚弄人民，挽救政权的公关秀。”